Kayıtlar

Kasım, 2018 tarihine ait yayınlar gösteriliyor

Evet , Sen de ...

Ne kadar masumsun ya da şöyle sormalıyım , zihnin ne kadar masum ? Hiç simit alırken yüzüne gülen , yemek verirken fazladan bir kaşık koyan ve bunu size söyleyen insanları veyahut teşekkür ettiğiniz insanların , neden size yardım ettiğinizi düşündünüz mü ? İnsanlar doğaları gereği bir çıkar denklemi üzerine kurarlar hayatlarını . Erken yaşlarda daha da belirgin olan bu özellik ilerledikçe kendini bir bukalemun gibi gizlemeyi , zihnimizin toz kaplamış bölümünde kendine yer yapmayı öğrenir . Bu doğumumuzdan itibaren , anneden hizmet için ,içgüdüsel olarak ilkel düşünce yapısından   dolayı rahatsız edici ağlama sesleriyle başlar . Sonraları bisiklet , yeni ayakkabı hatta günümüze bakarsak yeni model telefon , son moda ayakkabı isteyen çocuklarımızda da görülür . Siz onun isteklerini yerine getirmedikçe size stres kelepçelerini vurur , aldıktan sonra da oğlumun/kızımın ne güzel telefonu var diye mutlu olurken , onlar sizin neden 10 yıllık ceketi giydiğinizi ya da birkaç yıl sonra...

Nefes Alan Anılar

Karşımda soğuğun iri bedeni , Altımda serin, nemli kum. Ufuklarda bir çift ışık , Biri sen, biri biz. Bilinmez kelimelerin kalemi dudakların, Kelimeleri okuyan ben. Kelimeler doluyor kukaklarıma defalarca... Bu ikramsız sesinle, Bir kuş çağırır mısın? Belki bir kuş, Uçarsa yarınlar boşalır bulutlardan. Bir kuş kanat çırparsa, Hatırlarım seni. Ve bir anda, Her taraf kimsesizlik. Adım neydi benim? Nefes almaya çalışıyorum tekrardan, Bitmiş bedenimle, Eriyen göz uçlarım. Gökyüzüne bakıyorum, Umut etmek için. Karanlık bana bir selam ikram etti, Ondan sonra doyasıya sessizlik...