Nefes Alan Anılar
Karşımda soğuğun iri bedeni,
Altımda serin, nemli kum.
Ufuklarda bir çift ışık ,
Biri sen,
biri biz.
Bilinmez kelimelerin kalemi dudakların,
Kelimeleri okuyan ben.
Kelimeler doluyor kukaklarıma defalarca...
Bu ikramsız sesinle,
Bir kuş çağırır mısın?
Belki bir kuş,
Uçarsa yarınlar boşalır bulutlardan.
Bir kuş kanat çırparsa,
Hatırlarım seni.
Ve bir anda,
Her taraf kimsesizlik.
Adım neydi benim?
Nefes almaya çalışıyorum tekrardan,
Bitmiş bedenimle,
Eriyen göz uçlarım.
Gökyüzüne bakıyorum,
Umut etmek için.
Karanlık bana bir selam ikram etti,
Ondan sonra doyasıya sessizlik...
Altımda serin, nemli kum.
Ufuklarda bir çift ışık ,
Biri sen,
biri biz.
Bilinmez kelimelerin kalemi dudakların,
Kelimeleri okuyan ben.
Kelimeler doluyor kukaklarıma defalarca...
Bu ikramsız sesinle,
Bir kuş çağırır mısın?
Belki bir kuş,
Uçarsa yarınlar boşalır bulutlardan.
Bir kuş kanat çırparsa,
Hatırlarım seni.
Ve bir anda,
Her taraf kimsesizlik.
Adım neydi benim?
Nefes almaya çalışıyorum tekrardan,
Bitmiş bedenimle,
Eriyen göz uçlarım.
Gökyüzüne bakıyorum,
Umut etmek için.
Karanlık bana bir selam ikram etti,
Ondan sonra doyasıya sessizlik...
Yorumlar
Yorum Gönder