Kavuşamayanlar
İşte! Gece oldu yine.
Yine ay ışığı damlacıkları düşüyor dünyamıza,
Damlacıklar da erimeye başladı usulen.
Bu vakitlerde onlar da düşmüyor artık.
Karanlığın hakim olduğu bir an bu an.
İnsanlar var ; biliyorum.
Yarı ölü bedenlerde uyuşmuş zihinler.
Her gece aynı vakitte gider sevdiğine o insanlar
Sabaha kadar sevişirler bilinçaltlarında
Az geciktirsin sevdiği üzülür
Daha ateşli sevişir fakat bırakmaz sevdiğini erkence
Biz kavuşamayanlarız.
Her gece kaos hakim olan zihinlerimizde,
Akreple yelkovanı izleriz derince.
Onlar iki güzel dosttur.
Bazen onlara anlatırım seni,
Heyecandan yerinde duramazlar.
Hislerimi köreltmem lazım biraz.
Şu taştan zemin üzerine birkaç pejmürde çarşaf,
Küçücük bir kutu içerisine hapsolunmuş hava,
Aklımı kurcalayan düşünceler,
Sahi ya! Neden orada ona selam vermedim?
Yine ay ışığı damlacıkları düşüyor dünyamıza,
Damlacıklar da erimeye başladı usulen.
Bu vakitlerde onlar da düşmüyor artık.
Karanlığın hakim olduğu bir an bu an.
İnsanlar var ; biliyorum.
Yarı ölü bedenlerde uyuşmuş zihinler.
Her gece aynı vakitte gider sevdiğine o insanlar
Sabaha kadar sevişirler bilinçaltlarında
Az geciktirsin sevdiği üzülür
Daha ateşli sevişir fakat bırakmaz sevdiğini erkence
Biz kavuşamayanlarız.
Her gece kaos hakim olan zihinlerimizde,
Akreple yelkovanı izleriz derince.
Onlar iki güzel dosttur.
Bazen onlara anlatırım seni,
Heyecandan yerinde duramazlar.
Hislerimi köreltmem lazım biraz.
Şu taştan zemin üzerine birkaç pejmürde çarşaf,
Küçücük bir kutu içerisine hapsolunmuş hava,
Aklımı kurcalayan düşünceler,
Sahi ya! Neden orada ona selam vermedim?
Yorumlar
Yorum Gönder